| Σύνθεση | : | Μίμης Πλέσσας |
|---|---|---|
| Στίχοι | : | Δημήτρης Μπρούχος |
| Ερμηνεία | : | Μίμης Πλέσσας - Δημήτρης Μπρούχος |
| Δίσκος | : | ΑΓΙΕΣ ΜΝΗΜΕΣ |
| Κυκλοφορία | : | 2008 |
Πρόζα
Μ. Πλ.: Αγιάζουν οι μνήμες, όταν κρατούν ζωντανά τα χρώματα της αποθυμιάς και του νόστου. Πρόσωπα, καταγραφές, γεγονότα, συμβάντα, ξεριζωμοί, καταστροφές, απώλειες, απώλειες περιουσιών, πατρίδων. Μυρίζει ακόμα ο αγέρας θάνατο μα κι ευωδιάζει η αναστάσιμη προσδοκία.
Δ. Μπ.: Τα παιδιά που γίνανε "οι μεγάλοι" ανοίγουν την αγκαλιά τους σε καινούργια παιδιά, μεταφυτεύοντας με ένα άγγιγμα ή μ' ένα δάκρυ το αμάραντο ρόδο των βιωμάτων που έσκαψαν ψυχές και σώματα.
Μ. Πλ.: Η Ιστορία δεν είναι τίποτ' άλλο από μαρτυρία και μαρτυρική μνήμη. Μαρτυρική μνήμη η βιωμένη μνήμη είναι κείνη μου μεταλαμπαδεύει το άγιο αίμα σαν άγιο φως, από γενιά σε γενιά.
Δ. Μπ.: Ο νόστος βάφει τ' απόδειπνα της ζωής μας με κείνο το χαρακτηριστικό χρώμα της δύσης, που φέρνει στον νου όλους αυτούς που δεν θα ξανάρθουν κι όλα αυτά που μέχρι σήμερα καίνε. Ό,τι έγινε θα ξαναγίνει αν δεν κρατήσουμε ολόρθο μέσα στο σκαρί του εαυτού μας το κατάρτι της πίστης και φυλαγμένη καλά στην καρδιά μας την εθνική μας κληρονομιά σαν παρακαταθήκη.
Μ. Πλ.: Έτσι αρμενίζουμε μέσα στο χρόνο κι ο ψίθυρος γίνεται φωνή κι η φωνή κραυγή πως τίποτα, τίποτα δεν χάθηκε ακόμα. Όλα είναι εκεί και περιμένουν να ζωντανέψει κάθε καινούργια γέννα, το κύταρο της φυλής μας. Κι όταν η αξιοπρέπεια περισσεύει, όχι σαν παθητική συναίνεση ή συγκατάβαση, αλλά σαν νάμα, τότε είναι που ζωντανεύει κι ο θρύλος.
Δ. Μπ.: Οι «Άγιες μνήμες» ως μουσική μονογραφία εμπνέεται αντλώντας τα θέματά της απ' τη γενοκτονία των Ποντίων, αυτόν τον φριχτό Γολγοθά της νεότερης Ιστορίας μας.
Μ. Πλ.: Στίχοι γραμμένοι με το μελάνι της καρδιάς ζωγραφίζουν στον θόλο των ημερών μας ματωμένα συναισθήματα.
Δ. Μπ.: Ήχοι, σπαρμένοι στις διαδρομές του χρόνου σαν σκιές κρατούν το ίσο της ζωής μας. Φωνές σαν παιδικές φιλίες μακρινές κι αγαπημένες υποδύονται τους ρόλους των δρομένων κι όλα, σύμφυτα με αρχές και αξίες και παράδοση γίνονται τραγούδι δίνοντας χρώμα στο ασπρόμαυρο των καιρών. Οι «Άγιες μνήμες» δεν είναι άλλο από μια προκαταβολή, έναντι μιας οφειλής όμοιας μ' αυτή που ο καθένας έχει απέναντι στην Ιστορία του, στις ρίζες του και στον τόπο του. Μα προπάντων σ' όλους αυτούς που στ' ουρανού τις γειτονιές, σαν πινελιά από αίμα στη μνήμη και σαν γεράνι στολίζουν το μπαλκόνι της καρδιάς μας, φωτίζοντάς μας για το καλύτερο, περιμένοντας μια δικαίωση σιγανή, και ταπεινή και νύμφη ανύμφευτη.
Πληροφορίες
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.