Όσα βουνά κι αν πέρασα

Σύνθεση	:	παραδοσιακό
Στίχοι	:	παραδοσιακό
Ερμηνεία	:	Σωτήρης Φωτόπουλος
Δίσκος	:	Δίσκος 45στρ
Κυκλοφορία	:	1964

Στίχοι

Όσα βουνά κι αν πέρασα,
όλα τα παραγγέλνω
βουνά μ' να μη χιονίσετε.
Βουνά μ' να μη χιονίσετε
κάμποι μην παχνιαστήτε.

Ώσπου να πάγω και να 'ρθω
βρίσκω τα χιόνια στα βουνά,
τους κάμπους παχνιασμένους,
βρίσκω και τη, βρίσκω και την αγάπη μου.

Επανεκτελέσεις

1965. Νίτσα Τσίτρα, Δίσκος 45στρ

1979. Γιάννης Καλούσης, ΤΑ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΕΪΚΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΣΗ 3

1980. Χρόνης Αηδονίδης, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

1980. Χρήστος Καρακώστας, ΡΙΖΕΣ

1990. Γλυκερία, Η ΑΛΤΑΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΓΑΣ

1996. Ελένη Τσαλιγοπούλου, ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ

2000. Πέτρος Γαϊτάνος, ΣΑΝ ΤΑ ΚΡΥΑ ΤΑ ΝΕΡΑ

2000. Χορωδία συλλόγου «Το Παγγαίο», ΝΙΚΗΣΙΑΝΗ

2002. Λευτέρης Τσιλιάκος, ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ

2003. Νίκος Μπερμπέρης, ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΘΥΜΗΣΗΣ

Πληροφορίες

Άλλοι δεν λένε όλους τους στίχους, άλλοι έχουν αλλάξει ορισμένους στίχους κι άλλοι έχουν προσθέσει ορισμένους στίχους. Το παθαίνουν αυτό τα δημοτικά, αλλά αυτά πεισματικά αντέχουν.

Τα χρόνια της καρδιάς

Σύνθεση	:	Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι	:	Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία	:	Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δίσκος	:	ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία	:	1996

Στίχοι

Τα χρόνια μου ήταν λύκοι που πεινούσανε.
Το αίμα της αγάπης λαχταρούσαν.
Αγρίμια στο κορμί μου κυνηγούσανε
στις φλέβες των ονείρων ξενυχτούσαν.

Τα χρόνια μου ήταν λύκοι που κρυώνανε.
Το χιόνι των ανθρώπων δεν αντέξαν.
Μια νύχτα, που οι καημοί δεν ξημερώνανε,
μ' αρπάξαν και στους άδειους δρόμους τρέξαν.

Πήρα καινούργιο μονοπάτι.
Είχα θυμό, είχα γινάτι,
άφησα πίσω μου ένα αστέρι,
μια προσευχή κι ένα μαχαίρι.

Τα χρόνια μου τον κόσμο ταξιδεύουνε.
Κι αν θέλει η καρδιά να τα γιορτάσει
τους λύκους της θυμάται που ημερεύουνε
στου πατρικού σπιτιού το εικονοστάσι.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Για μιαν αγάπη χάνεσαι

Σύνθεση	:	Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι	:	Γιώργος Αθανασόπουλος
Ερμηνεία	:	Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δίσκος	:	ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία	:	1996

Στίχοι

Ένα μαχαίρι ας ήμουνα με μια λαβή χρυσάφι.
Διαμάντια να με στόλιζαν, να φέγγω τις βραδιές,
καρδούλες, βέλη και φιλιά στα δένδρα να χαράζω,
στα ερωτευμένα τα κορμιά να κρύβω ζωγραφιές.

Ένα μαχαίρι ας ήμουνα, της φυλακής το ταίρι.
Το ασήμι μου το σκαλιστό να φέγγει στη νυχτιά,
σαν αστεράκι μακρινό παρηγοριά στον χρόνο,
που φεύγει πριν να το χαρείς και λέει "γεια χαρά".

Για μιαν αγάπη χάνεσαι, πεθαίνεις και ξεχνιέσαι.
Για έναν έρωτα μπορείς να κάνεις φονικό.
Ένα μαχαίρι ας ήμουνα, να μπω μες στην καρδιά σου,
να μη σκουριάσω απ' τον καιρό, πάντα να σ' αγαπώ.

Ένα μαχαίρι ας ήμουνα, στο στήθος σου να λειώνω
στα μάτια όταν σε κοιτώ και γέρνω απ' τον καημό.
Να κόβεσαι βαθιά κι εσύ απ' το δικό μου πόνο,
μονάχα για χατίρι σου, ψυχή μου, τραγουδώ.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Πανηγύρι των Ελλήνων

Σύνθεση	:	Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι	:	Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία	:	Ελένη Τσαλιγοπούλου - Χορωδία
Δίσκος	:	ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία	:	1996

Στίχοι

Άλλο δεν έχω στην ψυχή,
στη γη μου να γυρίσω.
Να φάω ξανά γλυκό ψωμί
πατρίδα να μυρίσω.

Ψάρι σε στεριανό νερό
στα ξένα πώς να ζήσω;
Φόρεσα ρούχο καθαρό
πήρα το δρόμο πίσω.

Πανηγύρι, πανηγύρι,
των Ελλήνων το τσαντίρι
στο Αιγαίο τρεχαντήρι
και στην Πόλη Αγια-Σοφιά.

Στάλα στάλα το νερό
το μάρμαρο το λειώνει,
ψυχομαχάει ο Χάροντας
στου Διγενή τ' αλώνι.

Στάλα στάλα το νερό
το σίδερο τρυπάει,
στην Ιθάκη ο Οδυσσέας
πάντα θα γυρνάει.

Μήπως έχει η γη κρικέλα
να την πάρουμε στην πλάτη;
Τριάντα αιώνες πήγαιν' έλα
της φυλής μας το γινάτι.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.