Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

Το μήλο

(Πάρε το μήλο)

Σύνθεση:Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι:Άγγελος Σφακιανάκης
Ερμηνεία:Άγγελος Σφακιανάκης - Ελευθερία Αρβανιτάκη
Δίσκος:ΠΑΛΙ ΜΠΡΟΣ
Κυκλοφορία:1991

Στίχοι

Τώρα που γύρισαν του νου οι λεπτοδείκτες
είμαι κοντά σου και θα σου μιλώ τις νύχτες.
Τώρα που ο χωρισμός τραγούδι έχει γίνει
εδώ και πάντα θα δηλώνω με ευθύνη.

Τώρα που η νύχτα μας κοιτάει βουρκωμένη
ποιος είδε τ' όνειρο και ποιος το περιμένει
κι αν είν' η ιδέα μου στιχάκι μετρημένο
χτυπώ την πόρτα τ' ουρανού και επιμένω.

Πάρε το μήλο και μην αργείς.
Είν' η αγάπη καραβάκι της γραμμής.

Μ' ένα οινόπνευμα και δώδεκα τσιγάρα
όλα φορτώθηκαν στης μνήμης μας τα κάρα.
Όλα αλλάξανε μα όλα μένουν ίδια
στου έρωτά μας τα πολύχρωμα ταξίδια.

Τώρα τ' ανώνυμα γνωρίσαν τ' όνομά τους,
άναψαν τα φωτάκια τους με τη σειρά τους.
Τώρα που το ΄νιωσα πως όλα παίζουν ρόλο,
κρατιέμαι απ' το μικρό κι αφήνομαι στο όλο.

Πληροφορίες

Το 1996, με διαφορετική ενορχήστρωση και προσαρμοσμένους στίχους (κατωτέρω) το τραγούδι ερμήνευσε η Ελένη Τσαλιγοπούλου στον δίσκο «ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ». Εκεί το τραγούδι είναι με τίτλο «Πάρε το μήλο».

Τώρα που ανάψανε του χρόνου τα πετράδια
είσαι κοντά μου να μου φέγγεις τα σκοτάδια.
Τώρα που ο χωρισμός τραγούδι έχει γίνει
η αγκαλιά σου το κορμί μου ξεντύνει.

Τώρα που η νύχτα μας κοιτάει βουρκωμένη
όνειρο έγινε η χαρά και μας προσμένει
κι αν είν' η ιδέα μου στιχάκι μετρημένο
χτυπώ την πόρτα τ' ουρανού και επιμένω.

Πάρε το μήλο και μην αργείς.
Είν' η αγάπη καραβάκι της γραμμής.

Μ' ένα οινόπνευμα και μια καλή παρέα
όσα μας πόνεσαν πώς δείχνουνε ωραία.
Όλα αλλάξανε μα κι όλα μένουν ίδια
στου έρωτά μας τα πολύχρωμα ταξίδια.

Δεν είν' ο κόσμος φυλακή, δεν είναι κάστρο,
είναι ταξίδι και γιορτή. Λλάμπει σαν άστρο.
Έλα να πιούμε της ζωής μας το ποτήρι,
έλα να κάνουμε της νιότης το χατίρι.

Μαύρο αστέρι (Αγίας Κυριακής 9)

Σύνθεση:Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι:Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία:Ελένη Τσαλιγοπούλου - Χορωδία
Δίσκος:ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία:1996

Στίχοι

Ήταν Δευτέρα, ήταν Τετάρτη, ήταν Κυριακή;
Ήτανε φέτος, ήτανε πέρσι, ήτανε γιορτή;
Άνοιξη ήταν, ή καλοκαίρι που ήμασταν μαζί,
ή μήπως ήταν σε μιαν άλλη μου ζωή;

Καλύτερα να πέθαινα
παρά να σ' αρνηθώ.
Καλύτερα να πέθαινα,
απ' τον καημό μου να 'σβηνα,
που τόσο σ' αγαπώ.

Πέρασαν μέρες σαν το μαχαίρι, μέρες κοφτερές.
Φύγαν οι φίλοι, σβήσαν τα φώτα, λείψαν οι χαρές.
Ήρθε ένα αστέρι, μαύρο αστέρι, μες στον ουρανό
νύχτα να φέρει, να μη βλέπω και πονώ.

Καλύτερα να πέθαινα
παρά να σ' αρνηθώ.
Καλύτερα να πέθαινα,
απ' τον καημό μου να 'σβηνα,
που τόσο σ' αγαπώ.

Όταν σκοτείνιαζε και μίκραινε το σπίτι
ερχόσουν ήσυχα και κλείδωνες τις πόρτες.
Είμαστε –μου 'λεγες– κι εμείς σαν τους στρατιώτες.
Φυλάμε της αγάπη τη σκοπιά, θυμήσου.
Ήρθε η σειρά μου τώρα, έλα εσύ κοιμήσου.

Καλύτερα να πέθαινα
παρά να σ' αρνηθώ.
Καλύτερα να πέθαινα,
απ' τον καημό μου να 'σβηνα,
που τόσο σ' αγαπώ.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Σαν ρολογάκι παλιό

Σύνθεση:Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι:Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία:Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δίσκος:ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία:1996

Στίχοι

Σα ρολογάκι παλιό
χτύπο το χτύπο μετρώ
της αγκαλιάς τον κρυμμένο ρυθμό,
όταν στα χέρια σου γέρνω φιλί να γευτώ.

Μια μουσική μαγική
έχεις κρυμμένη βαθιά στο κορμί.
Είναι η καρδιά σου, που λέει "σ' αγαπώ"
με το γλυκό της σκοπό.
Είναι η καρδιά σου, που λέει "σ' αγαπώ"
σα ρολογάκι παλιό.

Αχ, ας μπορούσα να βρω
το μυστικό σου σφυγμό.
Χτύπο το χτύπο, λεπτό το λεπτό
μέσα στον χρόνο που τρέχει για σένα να ζω.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2020

Δωμάτιο μικρό

Σύνθεση:Γιώργος Ανδρέου
Στίχοι:Γιώργος Ανδρέου
Ερμηνεία:Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δίσκος:ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ
Κυκλοφορία:1996

Στίχοι

Όπως σμίγει το ποτάμι με τη θάλασσα,
έτσι βρήκε η ζωή μου τη ζωή σου.
Σ' ένα αστέρι μιαν ευχή ξαναθυμήθηκα
κι όταν έκλαψα, ξημέρωσα παιδί σου.
Όπως μπαίνει το ποτάμι μες στη θάλασσα,
έτσι μπήκε η ζωή μου στη ζωή σου.

Δε θέλει η αγάπη ασήμι και χρυσό.
Μας φτάνει ένα δωμάτιο μικρό,
μ' ένα παράθυρο να βλέπει καλοκαίρια.
Εσύ, βροχή να ξεδιψάς τον ουρανό
κι εγώ, κοχύλι ανοιχτό στα δυο σου χέρια.

Άκου έξω ένα λουλούδι που προσεύχεται.
Πέσαν μόνα τα νησιά να κοιμηθούνε.
Στην καρδιά ο ήλιος άναψε παράπονο
μήπως σβήσει το φιλί κι όλα χαθούνε.
Άκου έξω το λουλούδι που προσεύχεται,
μην τελειώσει ο ουρανός κι όλα ξεχαστούνε.

Πληροφορίες

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.