| Σύνθεση | : | Αντώνης Απέργης |
|---|---|---|
| Στίχοι | : | Αντώνης Απέργης |
| Ερμηνεία | : | Σοφία Ασσυχίδου |
| Δίσκος | : | ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ |
| Κυκλοφορία | : | 2005 |
Στίχοι
Ό,τι κι αν είχα βρει, μια πόρτα ήταν ανοιχτή
ποτέ δε σταματούσε το κρύο για να μπει.
Ήμουν τόσο καιρό σαν ένα σπίτι αδειανό,
η ζεστασιά του ανθρώπου δεν έφτανε ως εδώ.
Ότι είσ' ο άνθρωπος μου δεν το 'δα απ' την αρχή
μα το άδειο μου το σπίτι το γέμισες ζωή
και σιγά σιγά το είδα πως ήσουνα εσύ.
Α, εσύ είσαι ο άνθρωπός μου.
Ό,τι κι αν είχα βρει, μια πόρτα ήταν ανοιχτή
ποτέ δε σταματούσε το κρύο για να μπει.
Ήμουν τόσο καιρό σαν ένα σπίτι αδειανό,
η ζεστασιά του ανθρώπου δεν έφτανε ως εδώ.
Εσύ είσ' ο άνθρωπός μου, που άλλαξ' όλα αυτά.
Το άδειο, ερειπωμένο σπίτι έγινε ζωγραφιά
και ανοίξαν τα λουλούδια και ήρθαν τα πουλιά.
Α, εσύ είσαι άνθρωπός μου.
Πληροφορίες
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.